శ్రీ గురుపాదుకాష్టకమ్" ప్రతిపదార్థ తాత్పర్యాలు
1. ప్రథమ శ్లోకం
శ్లోకం:
శ్రీసమంచితమవ్యయం పరమప్రకాశమగోచరం
భేదవర్జితమప్రమేయమనంతముఝ్ఝితకల్మషమ్ |
నిర్మలం నిగమాంతమద్భుతమప్యతర్క్యమనుత్తమం
ప్రాతరేవ హి మానసే గురుపాదుకాద్వయమాశ్రయే ||
ప్రతిపదార్థం:
శ్రీసమంచితం: ఐశ్వర్యముతో (శోభతో) కూడినది.
అవ్యయం: వినాశనం లేనిది.
పరమప్రకాశం: అత్యున్నతమైన వెలుగు కలిగినది.
అగోచరం: ఇంద్రియాలకు అందనిది.
భేదవర్జితం: విభేదాలు లేనిది (అద్వైతం).
అప్రమేయం: కొలవడానికి సాధ్యపడనిది.
అనంతం: అంతం లేనిది.
ఉఝ్ఝితకల్మషం: పాపములు/కల్మషములు వదిలివేసినది.
నిర్మలం: స్వచ్ఛమైనది.
నిగమాంతం: వేదాంత సారం.
అద్భుతం: ఆశ్చర్యకరమైనది.
అతర్క్యం: తర్కానికి అందనిది.
అనుత్తమం: దీనికంటే మించినది లేనిది.
ప్రాతరేవ: వేకువజాముననే.
మానసే: మనస్సు నందు.
గురుపాదుకాద్వయం: గురువుగారి రెండు పాదుకలను.
ఆశ్రయే: ఆశ్రయిస్తున్నాను.
తాత్పర్యం:
సమస్త శోభలతో నిండి, నాశనం లేనిది, ఇంద్రియాలకు గోచరం కానిది, ఎటువంటి భేదభావాలు లేనిది, వేదాంత సిద్ధాంతం చేతనే తెలియబడేది అయిన గురుదేవుల పాదుకా ద్వయాన్ని నేను ప్రాతఃకాలంలో నా మనస్సులో ధ్యానిస్తున్నాను.
2. ద్వితీయ శ్లోకం
శ్లోకం:
నాదబిందుకళాత్మకం దశనాదవేదవినోదితం
మంత్రరాజపరాజితం నిజమండలాంతరభాసితమ్ |
పంచవర్ణమఖండమద్భుతమాదికారణమచ్యుతం
ప్రాతరేవ హి మానసే గురుపాదుకాద్వయమాశ్రయే ||
ప్రతిపదార్థం:
నాదబిందుకళాత్మకం: నాదము, బిందువు, కళ అనే స్వరూపాలు కలిగినది.
దశనాదవేదవినోదితం: పది రకాల నాదాల ద్వారా, వేదాల ద్వారా స్తుతించబడినది.
మంత్రరాజపరాజితం: గొప్ప మంత్రాల చేత (లేదా మంత్రరాజులైన ఓంకారాదుల చేత) ఆరాధించబడేది.
పంచవర్ణమఖండం: ఐదు వర్ణాల (శక్తి కేంద్రాల) స్వరూపమై, విచ్ఛిన్నం లేనిది.
అచ్యుతం: జారిపోనిది (శాశ్వతమైనది).
తాత్పర్యం:
నాద, బిందు, కళా స్వరూపమై, పది రకాల అనాహత నాదాల ద్వారా అనుభవానికి వచ్చేది, సకల సృష్టికి ఆది కారణమైన ఆ గురు పాదుకలను మనస్సులో ఆశ్రయిస్తున్నాను.
3. తృతీయ శ్లోకం
శ్లోకం:
హంత చారుమఖండనాదమనేకవర్ణమరూపకం
శబ్దజాలమయం చరాచరజంతుదేహనిరాసినమ్ |
చక్రరాజమనాహతోద్భవమేఘవర్ణమతత్పరం
ప్రాతరేవ హి మానసే గురుపాదుకాద్వయమాశ్రయే ||
విశేషం:
ఇందులో గురుపాదుకలు 'శబ్ద బ్రహ్మ' స్వరూపంగా వర్ణించబడ్డాయి. చరాచర జగత్తులోని దేహాల పట్ల మమకారాన్ని తొలగించేవి (నిరాసినం), అనాహత చక్రంలో ఉద్భవించే నాద స్వరూపమే ఈ పాదుకలు.
4. చతుర్థ శ్లోకం
శ్లోకం:
బుద్ధిరూపమబద్ధకం త్రిదైవకూటస్థనివాసినం
నిశ్చయం నిరతప్రకాశమనేకసద్రుచిరూపకమ్ |
పంకజాంతరఖేలనం నిజశుద్ధసఖ్యమగోచరం
ప్రాతరేవ హి మానసే గురుపాదుకాద్వయమాశ్రయే ||
తాత్పర్యం:
బుద్ధి స్వరూపమై, బంధాలు లేనిదై, త్రిగుణాలకు అతీతమైన కూటస్థునిలో నివసించేది, సహస్రార పద్మము (పంకజము) నందు విహరించేది అయిన గురు పాదుకా ప్రకాశాన్ని నేను ఆశ్రయిస్తున్నాను.
5. పంచమ శ్లోకం
శ్లోకం:
పంచ పంచ హృషీకదేహమనశ్చతుష్క పరస్పరం
పంచభూతనికామషట్కసమీరశబ్దమభీకరమ్ |
పంచకోశగుణత్రయాదిసమస్తధర్మవిలక్షణం
ప్రాతరేవ హి మానసే గురుపాదుకాద్వయమాశ్రయే ||
విశేషార్థం:
ఈ శ్లోకం సాంఖ్య యోగాన్ని సూచిస్తుంది.
పంచకోశ: అన్నమయ, ప్రాణమయ, మనోమయ, విజ్ఞానమయ, ఆనందమయ కోశాలు.
గుణత్రయ: సత్త్వ, రజస్తమస్సులు.
వీటన్నింటి ధర్మాలకు విలక్షణమైనది (వేరైనది/అతీతమైనది) ఆ గురుతత్త్వం.
6. షష్ఠ శ్లోకం
శ్లోకం:
పంచముద్రసులక్ష్యదర్శనభావమాత్రనిరూపణం
విద్యుదాదిదగద్ధగితవినోదకాంతి వివర్తనమ్ |
చిన్మయత్రయవర్తినం సదసద్వివేకమమాయికం
ప్రాతరేవ హి మానసే గురుపాదుకాద్వయమాశ్రయే ||
తాత్పర్యం:
యోగ శాస్త్రోక్తమైన ఐదు ముద్రల ద్వారా దర్శించదగినది, మెరుపుల వంటి కాంతి తో వెలిగిపోయేది, మాయ లేనిది, నిత్యానిత్య వివేకాన్ని ప్రసాదించేది అయిన పాదుకలను ధ్యానిస్తున్నాను.
7. సప్తమ శ్లోకం
శ్లోకం:
పంచవర్ణశుకం సమస్తరుచిర్విచిత్రవిచారిణం
చంద్రసూర్యచిదాగ్నిమండలమండితం ఘనచిన్మయమ్ |
చిత్కళాపరిపూర్ణమండలచిత్సమాధినిరీక్షితం
ప్రాతరేవ హి మానసే గురుపాదుకాద్వయమాశ్రయే ||
విశేషం:
యోగ సాధనలో ఇడా, పింగళ, సుషుమ్న నాడులను (చంద్ర, సూర్య, అగ్ని మండలాలు) అధిగమించి, సమాధి స్థితిలో ఏ చిత్కళను దర్శిస్తామో, ఆ స్వరూపమే గురుపాదుకలు.
8. అష్టమ శ్లోకం
శ్లోకం:
స్థూలసూక్ష్మసకారణాంతర ఖేలనం పరిపాలనం
విశ్వతైజసప్రాజ్ఞచేతసమంతరాత్మనిజస్థితిమ్ |
సర్వకారణమీశ్వరం నిటలాంతరాలవిహారిణం
ప్రాతరేవ హి మానసే గురుపాదుకాద్వయమాశ్రయే ||
తాత్పర్యం:
స్థూల, సూక్ష్మ, కారణ దేహాలకు అతీతమై, జాగ్రత్, స్వప్న, సుషుప్తి అవస్థలకు (విశ్వ, తైజస, ప్రాజ్ఞ) సాక్షిగా ఉండి, భ్రూమధ్యం (నిటలాంతరాల) నందు విహరించే ఈశ్వర స్వరూపమే గురుపాదుకలు.
9. నవమ శ్లోకం (ముగింపు)
శ్లోకం:
తప్తకాంచనదీప్యమాన మహానురూపమరూపకం
చంద్రకాంతరతారకైరవముజ్జ్వలం పరమం పదమ్ |
నీలనీరదమధ్య సంస్థిత విద్యుదాభవిభాసితం
ప్రాతరేవ హి మానసే గురుపాదుకాద్వయమాశ్రయే ||
తాత్పర్యం:
కరిగించిన బంగారం వలె మెరిసేది, ఆకారం ఉండి కూడా లేనిది (నిర్గుణ నిరాకారం), నీలి మేఘం మధ్యలో మెరిసే మెరుపు తీగ వంటి ప్రకాశం కలిగినది అయిన పరమ పదమే గురు పాదుకలు.
ఈ స్తోత్రం కేవలం భక్తిపరమైనది మాత్రమే కాదు, ఇది ఒక యోగ అనుభూతి శాస్త్రం. గురువును కేవలం వ్యక్తిగా కాక, శిరస్సులోని సహస్రార చక్రంలో వెలిగే పరమాత్మ ప్రకాశంగా భావించి చేసే ఉపాసన ఇది.
పారిభాషిక పదాల వివరణ
ఈ శ్లోకాల్లో వాడబడిన పదాలు సామాన్యమైనవి కావు; ఇవి యోగ శాస్త్రం మరియు శ్రీవిద్య (తంత్ర శాస్త్రం) లోని నిగూఢార్థాలను కలిగి ఉన్నాయి. పారిభాషిక పదాల వివరణ
1. నాద - బిందు - కళా
సృష్టి ఆవిర్భవించే క్రమంలో పరమాత్మ తత్త్వం మూడు రూపాలుగా వ్యక్తమవుతుంది:
నాదం: ఇది సృష్టిలోని మొదటి ప్రకంపన (Vibration). దీనినే 'ఓంకార నాదం' లేదా 'అనాహత నాదం' అంటారు. ఇది వినబడే ధ్వని కాదు, అనుభవమయ్యే శక్తి.
బిందు: నాదం సాంద్రీకృతం (Concentrated) అయినప్పుడు అది ఒక కేంద్ర బిందువుగా మారుతుంది. ఇది శివ-శక్తి ఐక్య రూపం. యోగ సాధనలో భ్రూమధ్యం లేదా సహస్రారంలో వెలిగే జ్యోతిని 'బిందువు' అంటారు.
కళ: ఆ బిందువు నుండి వెలువడే కిరణాలే 'కళలు'. సృష్టిలోని వైవిధ్యం, శక్తి విభజన అంతా కళా స్వరూపమే.
2. దశ నాదాలు
రెండవ శ్లోకంలోని 'దశనాద' అంటే యోగ సాధనలో సుషుమ్నా నాడి గుండా ప్రాణం ప్రవహించేటప్పుడు సాధకుడికి అంతరంగంలో వినిపించే పది రకాల శబ్దాలు:
చిణి (గంట నాదం వంటిది)
చిణి-చిణి
శంఖ నాదం
తంత్రీ నాదం (వీణ)
తాళ నాదం
వేణు నాదం (మురళి)
భేరీ నాదం (డప్పు)
మృదంగ నాదం
మేఘ గర్జన
గంభీర బ్రహ్మ నాదం (ఓంకారం)
3. పంచ ముద్రలు
ఆరవ శ్లోకంలో 'పంచముద్ర' గురించి ప్రస్తావన ఉంది. యోగ శాస్త్రంలో గుహ్యమైన ఐదు ముద్రలు ఇవి:
ఖేచరీ ముద్ర: నాలుకను వెనుకకు తిప్పి అంగిలికి తాకించడం.
భూచరీ ముద్ర: శూన్యం వైపు దృష్టిని నిలిపి మనస్సును లయం చేయడం.
చాచరీ ముద్ర: కళ్ళను ఒకే చోట నిలిపి లోపలి ప్రకాశాన్ని చూడటం.
అగోచరీ ముద్ర: నాసికాగ్రం (ముక్కు కొన) పై దృష్టి నిలపడం.
శాంభవీ ముద్ర: బాహ్య దృష్టిని లోపలికి మళ్ళించి భ్రూమధ్యంలో మనస్సును లగ్నం చేయడం.
4. విశ్వ - తైజస - ప్రాజ్ఞ
ఎనిమిదవ శ్లోకంలో ఈ మూడు పదాలు జీవుడి మూడు అవస్థలను సూచిస్తాయి:
విశ్వ: జాగ్రదవస్థ (మెలకువగా ఉన్నప్పుడు) బాహ్య ప్రపంచాన్ని అనుభవించే స్థితి.
తైజస: స్వప్నావస్థ (కలలు కనే స్థితి) అంతరంగ లోకాన్ని అనుభవించే స్థితి.
ప్రాజ్ఞ: సుషుప్తి (గాఢ నిద్ర) ఏ జ్ఞానమూ లేని ఆనంద స్థితి.
అంతరాత్మ స్థితి: ఈ మూడింటిని గమనించే నాలుగవ స్థితి (తురీయం), అదే గురుపాదుకల నిజ స్థితి.
5. నిటలాంతరాల
నిటలం అంటే నుదురు. నిటలాంతరాలం అంటే రెండు కనుబొమ్మల మధ్య ఉండే ఆజ్ఞా చక్రం. సాధకుడు తన ధ్యానాన్ని ఇక్కడ కేంద్రీకరించినప్పుడు గురుతత్త్వం ప్రకాశిస్తుందని దీని భావం.
విశేష వివరణ:
ఈ స్తోత్రంలో "గురుపాదుకలు" అంటే కేవలం చెక్కతో చేసిన పాదరక్షలు కావు. శిరస్సులోని సహస్రార పద్మంలో వెలిగే "సద్గురు ప్రకాశం". ఆ కాంతిని ధ్యానించడం వల్ల కుండలినీ శక్తి జాగృతమై, సాధకుడు పరమాత్మలో ఐక్యం చెందుతాడు.
No comments:
Post a Comment